Dag tegen kanker: hoe ermee omgaan als vriendin/ familielid?

Wie deze blog leest, om een kant – en – klaar antwoord te hebben, zal teleurgesteld worden. Ik zal de hele clue van deze blog al verklappen; ook ik ben clueless en modder soms maar wat aan.

Een van mijn beste vriendinnen voert nu een moedige strijd tegen kanker. Gediagnosticeerd in mei en ze is nu chemo aan het volgen. Een fout lotje uit de loterij. Brute pech.

Daarnaast is er ook mijn bompa, mijn held. Al meer dan 15 jaar met kanker. Overal uitzaaiingen. Al meer tijd gekregen dan verwacht. Geen chemo. De oncoloog zei cru:” het is gewoon wachten tot een orgaan uitvalt.”

Twee belangrijke personen in mijn leven die hun individuele strijd voeren en toch zo een verschillende situatie hebben. De ene strijd tegen kanker is de andere niet.

Terwijl de situaties zo verschillend zijn, zijn mijn reacties toch vrij hetzelfde. Ik ploeter maar wat aan, maar toch hierbij een inzicht in mijn ervaring.

Als vriendin en kleindochter wist ik in het begin niet hoe ik me moest gedragen. Ik wou beiden steunen maar tegelijkertijd ook niet teveel nadruk leggen op het woordje K. Beide personen zijn veel meer dan hun ziekte. In het begin worstelde ik er enorm mee. Elke dag stuurde ik naar men vriendin hoe het met haar ging. Tot op een moment dat zij een WhatsApp groep creëerde waarin ze haar updates zou geven. Niet alleen zorgde dat voor een rust, het was ook het ideale middel om te zien wat ze wel of niet wou delen. Wat misschien nog belangrijker was , was het feit dat we die WhatsApp groep nu ook gebruiken om over andere zaken te praten of filmpjes te plaatsen van de herfst, lekker eten, hondjes etc. Dat was voor mij een opluchting. In het begin voelde ik me schuldig als ik iets erin zette van geklaag maar ondertussen doen we lekker normaal in de groep en daar hoort klagen en zagen ook bij. We zijn terug de vriendinnen groep van weleer maar zijn ondertussen wel hechter.

Dat hechter worden is misschien wel het enigste kind of positief punt. Zowel de momenten met bompa als met de vriendin zijn heilig. Deze zomer ben ik met de vriendin een dagje naar zee gegaan. We hebben daar ongetwijfeld één van onze meest mooie – en kwetsbare gesprekken gehad. Pure vriendschap.

Ook vandaag, wanneer de chemo er inhakt en fysieke ontmoetingen moeilijker worden, proberen we een weg te vinden om onze vriendschap te behouden en te versterken. Via berichtjes of via videocalls. Toch was het voor mij een stukje loslaten van wat er was. Nu is onze vriendschap anders maar intenser.

Ook met bompa is dit zo. Onze rol van bompa – kleindochter is lichtjes veranderd en is eerder gegaan naar die van mantelzorger. Loslaten. Een andere rol aannemen. Samen zoekend hoe het voor ons beide werkbaar is.

En dan komt er nog het emotionele stuk. Het is een rollercoaster. Soms ben ik in totale ontkenning en doe ik alsof K er niet is. Op andere dagen, krijg ik een boodschap van de oncoloog of de vriendin, waaruit het ineens een In – your – face signaal is. Onzekerheid. Hoe moeten zij zich wel niet voelen?. Wat nu? Ik slinger van hoopvol naar kaka dagen.

Het is soms echt kaka, maar vooral voor de personen zelf. Zowel mijn vriendin als mijn bompa zijn voor mij voorbeelden; voorbeelden van moed en inspiratie.

De laatste tijd ben ik enorm boos op de wereld. Ik vind het oneerlijk. Ik heb dagen gehad dat ik mensen op straat echt vies kon bezien omdat ze zich lieten gaan aan zaken die kanker kunnen veroorzaken. Ik heb een periode gehad dat ik echt tegen elke roker wou roepen. Ondertussen is die gelukkig geminderd maar een onrustig gevoel is er nog wel. Machteloos. Dat is het vooral. Boosheid en verdriet. Oneerlijkheid.

Ik schrijf deze blog ter ere van mijn vriendin en bompa, die elke dag het beste van zichzelf geven om te kunnen genezen. Die zo een belangrijke rol in mijn leven spelen. Die ik supergaag zie. Lieve vriendin en bompa, ik modder soms maar wat aan, maar weet dat ik eindeloze bewondering voor jullie heb en dat we hier samen doorploeteren.

Gepubliceerd door vanessagonzalezesteban

Een mental coach die gepassioneerd is door gezondheid, sporten, mentale balans en gezonde voeding. Met een vleugje spiritualiteit en vooral veel openheid, wil ik mijn proces van vlinder tot rups met jullie delen. Op deze manier, hoop ik jullie te inspireren om jullie eigen proces te volgen en zelf een mooie vlinder te worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: