1 month challenge: 5.45am club

Instagramstories

Op de instagrampagina van mijn crossfit coach, zag ik dat hij een challenge deed: iedere dag om 5am opstaan. Gedurende 90 dagen kon je zijn ‘opstaanfoto’s’ volgen in zijn instagramstories. Ik vond het een zeer inspirerende challenge en besloot ongeveer hetzelfde te doen. Omdat ik mijn 9 uur slaap nodig heb, besloot ik er 5.45 am club van te maken.

Ochtendmens

Wie mij kent, weet dat ik een ochtendmens ben. S’avonds ga ik gegarandeerd om 21.30 slapen, omdat dat mijn slaapuurtje is. S’ochtends spring ik uit het bed en ben ik op mijn beste. In normale tijden, is mijn opstaanuur 7.45am. Op die manier heb ik mijn 10 uur slaap. (I know, slapen is toevallig één van mijn favoriete hobby’s). Nu, ik wist niet wat die 2 uurtjes minder slapen, met me zouden doen.

De eerste dagen

De eerste dagen vielen zwaar tegen. Het ironische is dat het s’morgens supergoed ging. Mijn wekker ging af om 5.45 am, ik stond op, nam een theetje en om 6.15am stond ik al te crossfitten voor mijn scherm. Helemaal wakker van de crossfit, ging ik mij douchen, ontbeet ik en daarna begon ik aan de werkdag. Omdat mijn dag ondertussen al 2 uur bezig was, was ik klaarwakker. Ik begon vele productiever aan de werkdag en dat vertaalde zich ook gedurende de hele dag. Ik was alerter, productiever en zat boordevol energie. Dit bleef zo, tot ik na het avondeten de beruchte ‘boefdoef’ kreeg. Om 19.30pm vielen letterlijk mijn ogen toe en moest ik mijn bed inkruipen. Dit was het vaste patroon tijdens de eerste dagen.

Gênant moment op wandelmoment

Tijdens een van die eerste dagen, had ik afgesproken om met een vriend in Polderstad te gaan wandelen, en dit na mijn werkdag. Op zich een enorm leuk idee en we hadden afgesproken om 17.00. We zouden wat gaan wandelen en hadden een kleine picknick bij voor onderweg. Op zich een topidee, tot ik om 19.00 echt bijna omverviel van vermoeidheid. Het werd zo erg, dat ik niet alleen steeds begon te geeuwen maar ook ‘hangry’ werd van moe zijn (laten we dat vanaf nu gewoon ‘slangry’ noemen). Ik begon me echt truttig te gedragen: kort antwoorden, niet echt meer luisteren en helemaal niet meer op de vragen antwoorden. Met echt schaamrood op de wangen, moest ik toegeven dat ik nu naar huis moest fietsen om in men bed te kruipen. Ik, een 34 jarige die om 19.30 in haar bed moest kruipen. En neen, ik heb nog geen kinderen. Dat belooft voor later.

Het weekend

Na een week vroeg opstaan en iedere dag crossfitten, was ik vrijdag kapot. Ik was productiever geweest op het werk, had mijn sport beoefend maar had echt niets aan mijn avonden gehad. (okay, ik overdrijf, er waren leuke uitstappen geweest, maar de vermoeidheid woog steeds meer door). Ik wou echt van het weekend genieten, dus ik besloot om geen wekker te zetten. Het was heerlijk uitslapen en na twee dagen was ik terug mezelf. Dit zou ik wel kunnen volhouden.

De weken erna

De weken erna ging het opstaan steeds vlotter en wat nog belangrijker was.. .ik kon al wakker blijven tot 21.30pm, dus mijn lichaam was zich aan het aanpassen. Ik werd steeds productiever op het werk, deed in de week bijna elke dag crossfit en na het werk kon ik nog leuke activiteiten plannen. Ik voelde me enorm goed in deze nieuwe structuur. Alles wat ik belangrijk vond, paste in mijn nieuwe dagindeling.

Bijwerkingen

Toch was er één klein minpuntje: vanaf het tweede weekend, nadat mijn lichaam aangepast was, vond mijn lichaam dat 5.45am ook een prima uur was om op te staan in het weekend. Hoe moe ik ook was en hoe hard ik wou uitslapen, mijn lichaam was klaarwakker. In de week is het met crossfit en je werkuren prima om zo vroeg op te staan, maar in het weekend is er rond dat uur, echt nog niets te doen. Ik begon s’morgens dan wat no brain tv te zien of voor school te werken. Nu, de eerste uurtjes is dat nog wel fijn, maar je lichaam voelt het aan als ‘niet productief’, dus tegen 10 uur had ik al klopjes. Vanaf dan begonnen de middagdutjes tijdens de weekends.

En toen veranderde de crossfit zijn uren

Einde februari stopte crossfit met zijn online zoomlessen. Je kon dan wel gaan trainen bij de crossfit zelf. Op zich supernieuws, want buiten trainen met medecrossfitters is altijd fijner. Enkel was er één probleempje: als ik s’morgens naar centrum stad moest rijden, zat ik gegarandeerd vast bij het terug naar huis rijden. Ik zou dan al helemaal gestresst zijn om aan mijn werkdag te beginnen en dat wou ik ook niet. Helaas had ik dan een ‘gat’ van enkele uren tijdens het opstaan en het begin van mijn werkdag, resultaat: ik ben terug later beginnen opstaan. Heel jammer, want ik voelde me veel beter met het vroeg opstaan en het sporten s’morgens.

En wat nu?

Ik probeer toch nog ergens terug dat ochtenritme te behouden. Momenteel heb ik vakantie gehad en moest ik vooral uitrusten en onthaasten. Na mijn vakantie, ga ik toch proberen om, op een manier het crossfitten terug voor mijn werkdag te plaatsen. Het maakt voor mij een wereld van verschil uit. Ik begon veel opgewekter aan de werkdag en was alerter. Ik kon s’avonds echt op tijd gaan slapen, maar had toch het gevoel dat ik alles uit mijn dag had gehaald. Tot nu toe, heb ik nog geen idee van hoe ik dit ga doen, maar ik vind er zowieso wel een oplossing voor.

Gepubliceerd door vanessagonzalezesteban

Een mental coach die gepassioneerd is door gezondheid, sporten, mentale balans en gezonde voeding. Met een vleugje spiritualiteit en vooral veel openheid, wil ik mijn proces van vlinder tot rups met jullie delen. Op deze manier, hoop ik jullie te inspireren om jullie eigen proces te volgen en zelf een mooie vlinder te worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: