World mental health day

World Mental Health day: it is okay not to be okay.

Vandaag is het World Mental Health day, een dag om extra aandacht te besteden aan mentale issues en mentale kwestbaarheden. Omdat ik zelf het een belangrijk onderwerp vind, wil ik graag mijn verhaal delen. Ik doet dit niet om medeleven te krijgen of enig ander gevoel, ik doe dit omdat ik hoop dat het anderen wat helpt in hun eigen zoektocht.

Mijn verhaal begint op mijn 12. Ik zie het leven niet meer zitten en zeg dit ook tegen mijn mama. Vanaf daar begint mijn verhaal met psychologen en coaches, en dit tot op heden.

Ik voelde me zo anders op mijn twaalf. Ik dacht anders, ik was anders en ik had een geheim. Ik was seksueel misbruikt geweest. Hoeveel keer, dat weet ik niet, maar het was wel gebeurd. Door de dochter van een vriendin van mijn papa. Vanaf dan begint mijn zoektocht.

Dan kwam de pubertijd en voelde ik me nog anders dan de anderen. Ik was veel gevoeliger, dacht anders na over de wereld en voelde me vaak eenzaam. Een keerpunt was mijn relatie met mijn eerste vriend, aan wie ik alles kon vertellen en waar ik voor de eerste keer aanvaard werd als ‘ik, Vanessa’. Hij wist mijn geheim en heeft er nooit een punt van gemaakt. Hij wist ook van mijn bezoeken aan de psycholoog en steunde me er in en verder werd er ook geen punt van gemaakt. Ik denk dat ik daar ook heel veel gegroeid ben als persoon. Ik heb veel over mezelf geleerd, tijdens die periode. Toen die relatie stopte, viel mijn houvast ook weg en moest ik voor mezelf een weg zoeken naar mezelf en mijn eigenwaarde (in plaats van dat volledig van die toenmalige vriend te krijgen).

Een makkelijke zoektocht was het niet, en ik bleef er wel actief mee bezig. Ik ontdekte al snel dat ik hoogsensitief en hoogbegaafd ben. Een dodelijke combinatie voor sociale contacten en relaties, zo blijkt. Ik ervaar prikkels intenser, denk anders en heb een extreem rechtvaardigheidsgevoel.  Dat werden mijn twee bijkomende geheimen, die ik alleen zou delen met mijn vriendjes en enkele dichte vrienden.

Hoogbegaafdheid

Één van de eerste kantelpunten was toen mijn vriend van de universiteit, Jens, zei:” Je doet je altijd dommer voor dan je bent. Ook al weet je het antwoord, ga je toch de ander gelijk geven”. “Shit”, dacht ik, “hij heeft me door”. Ik antwoordde: “Ja,dat doe ik inderdaad”. Het was een eerste verademing. Vanaf dat punt, leende hij me soms zijn cursussen uit, zodat ik kon lezen over cel genetica, nanobodies of moleculaire biologie. Ik leefde helemaal op. Bij hem kon ik mijn intelligente kant laten zien, want hij was zelf meer dan hoogbegaafd en het was okay om mijn intelligentie te laten zien.

Bij mijn volgende vriendjes, zei ik het niet expliciet, maar ik zorgde er wel voor dat ik mijn hoogbegaafdheid op een manier kwijt kon. Nick en ik bijvoorbeeld, hadden een app gevonden met logica vraagstukken en speelde dit s’avonds vaak samen. Dat waren zo leuke momenten, om samen na te denken over logica, logisch redeneren en vraagstukken.

Bij mijn ex – datingboy, hadden we één avond, het leuke idee gehad om wiskunde raadsels op te lossen. Hij, master in de statistiek en ik, master in bedrijfskunde. Op een gegeven moment, was er een wiskundig vraagstuk, gegeven door hem, die ik onmiddellijk had opgelost. Toen ik dan de uitleg gaf van hoe ik tot mijn antwoord was gekomen, sloeg hij zijn mond open. Hij begreep de redenering die ik had afgelegd, maar kon het niet verklaren waarom dat antwoord ook juist was. Op dat moment voelde ik me zo klein, omdat het terug liet zien dat ik zo anders was en kwamen er terug trauma’s naar boven.

In het middelbaar kreeg ik regelmatig 0 op een oefening, ook al was het antwoord juist. Ik had de tussenstappen niet genoteerd en de leerkracht kon er niet bij dat ik dan het juiste antwoord zo kon raden. Ik voelde me machteloos. Ik kon mijn tussenstappen niet opschrijven, want ik dacht anders. Een voorbeeld hiervan was, dat in het lager onderwijs de leerkracht vroeg: je hebt een klein stokje: hoeveel keer moet je het stokje doorsnijden om 4 stukken te hebben? Er zei iemand 3 en dat was het ‘juiste’ antwoord. Ik zei ‘twee’. ‘Nee’, dat is fout Vanessa, zei de leerkracht. Ik wou niet opnieuw uitleggen, dat je de stok ook gewoon verticaal en horizontaal kon snijden en je dan ook 4 stukken kreeg.

Ik begon me meer en meer anders te gedragen en mij aan te passen. Ik deed me dommer voor en tot op de dag van vandaag heb ik dat nog steeds.  

Hoogsensitiviteit en seksueel misbruik

Een ander kantelpunt was de ontdekking van mijn hoogsensitiviteit. Ik ga jullie de wetenschappelijke details besparen maar hoogsensitiviteit wordt deels uitgelokt door een trauma. Bij mij was dat dus het seksueel misbruik. Die twee zouden een prominente rol spelen in mijn leven en tot op heden mijn leven beïnvloeden.

Ik voelde me anders, minder dan anderen en vooral niet mooi. Op de universiteit, kwam ik ineens mijn emotionele pijn erg tegen. Daar, was het wanneer ik begon te snijden in mezelf en een eetstoornis kreeg. Beide hebben enkele maanden geduurd, maar al gauw nam mijn ‘doorzettingskracht’ het over en wilde ik vooral beter worden. Op dat moment ben ik intensief gaan graven naar mijn verleden en heb ik zaken ook onder ogen gezien. Het was een pijnlijk proces, maar tegelijkertijd gaf het me ook ademruimte.

Een kantelpunt was mijn jaar in Guatemala. Daar voelde ik me vooral Vanessa. Ik had daar een soulmate leren kennen, Jacobine, aan wie ik alles kwijt kon. Ondanks dat ik haar mijn geheimen had verteld, bleef onze band sterk of werd zelfs nog sterker. En eens dat ik die geheimen had gezegd, werd er daarna ook nooit meer over gesproken. Voor haar, was ik Vanessa, een toffe madam met wie ze een ongeloofelijke klik had. Samen met onze andere huisgenoten, gingen we elk weekend op uitstap, reizen in Guatemala of gewoon Xela (de stad, waarin we woonden), gaan verkennen. Het was het moment waar ik mezelf volledig was en ook aanvaardde. (BTW, zelfs na 8 jaar hebben Jacobine en ik nog contact).

Mijn zoektocht

Na Guatemala, bleek ik het toch moeilijker te hebben om mijn echte – en aanvaarde ‘ik’ in België te behouden. Samen met therapie, de steun van vrienden en familie en ook door crossfit, begin ik wel meer en meer mijn echte ‘ik’ te laten zien aan de buitenwereld. En te aanvaarden dat ik niet met iedereen kan klikken. Dat mensen over mij een opinie zullen vormen en dat zal altijd zo zijn, ook al probeer ik me heel hard aan te passen.

Ondertussen kan ik dus zeggen dat ‘ik’ er al wat meer sta. Ik ben Vanessa met een achtergrond, maar ik ben zoveel meer dan dat. Ik ben ook een dromer, heel carrièregericht, een vrouw met een mening, een vrouw die van domme mopjes houdt, een vrouw die een bijdrage probeert te leveren aan de maatschappij, een vrouw die probeert een meerwaarde te zijn in het leven van haar vrienden en familie, een meter van een prachtig metekindje, een vrouw die van sport houdt, etc.

Toch, zal ik altijd rekening moeten houden met mijn achtergrond. Één van de pijnlijkste momenten in mijn leven, was bij een breuk met een bepaalde ex – vriend. Ik had die jongen doodgraag gezien, maar helaas ook erg moeten kwetsen omdat het niet lukte tussen ons. Één van de conclusies dat die jongen had genomen over ‘het waarom’ dat het niet had gewerkt, was dat ik Borderline zou hebben. Op zich, mag hij dat vinden en is dat zijn volste recht om zoiets te concluderen. Het was gewoon erg pijnlijk want er zit Borderline in mijn familie en ik weet hoe iemand met Borderline is. Ik had ook eerlijk tegen mijn ex – vriend gezegd over hoeveel ik schrik ik altijd had gehad, dat ik dit zou hebben, maar dat uit testen nooit Borderline was gekomen. Wat het extra pijnlijk maakte was dat ik ineens de kinderen van zijn neef niet meer mocht zien. Die kinderen waren ook de kinderen van een vriendin van me en – ondanks dat ik er alleen al op had gebabysit- was ik ineens een gevaar voor hen, omdat ik Borderline zou hebben. Mijn hart brak in duizend stukken en mijn rechtvaardigheidsgevoel maakte overuren, maar ik stond machteloos. Ik moest me erbij neerleggen.

Een ander pijnlijk moment was toen iemand mij de indruk gaf dat ik snel van de ene seksuele partner naar de ander ging. Die persoon wist van mijn grote geheim en maakte toen zo een opmerking, die door merg en been ging. Het deed me terugdenken aan de tijden waarbij ik echt dacht dat ik alleen goed was voor mijn lichaam.

En wat nu?

Nu heb ik dit op papier geschreven. Het is terug een stapje naar meer mezelf zijn en een ‘dit is hoe ik ben: aanvaard het of laat me’ stapje. Tegelijkertijd is het ook erg eng, om mij zo kwetsbaar op te stellen en mijn geheimen niet meer geheim te houden. Misschien krijg ik wel negatieve commentaar, misschien gaat het mijn leven negatief beïnvloeden, of misschien helpt het één iemand wel. Ik weet niet wat de uitkomst gaat geven, van mij zo kwetsbaar open te stellen. Het kan tegen mij keren of juist niet. Maar please, behandel me hetzelfde als ervoor. Ik blijf dezelfde Vanessa.

Maar voor iedereen die het ooit moeilijk heeft gehad: it is okay not to be okay. En geniet, geniet van het leven, want het is veel te mooi!

Gepubliceerd door vanessagonzalezesteban

Een mental coach die gepassioneerd is door gezondheid, sporten, mentale balans en gezonde voeding. Met een vleugje spiritualiteit en vooral veel openheid, wil ik mijn proces van vlinder tot rups met jullie delen. Op deze manier, hoop ik jullie te inspireren om jullie eigen proces te volgen en zelf een mooie vlinder te worden.

Eén opmerking over 'World mental health day'

  1. De ont-moeting…hoe mooi die was…weten wij
    Slechts twee dagen…heel intens
    In de parel van de orient…
    Gelijk vertrouwd, direct herkent
    Je deed mee met EnerGym***
    Jij, mooie lieve spontane Godin

    Nu…in deze o, zo ‘andere’ wereld
    Wie had dat toen gedacht???
    Zien wij elkaar graag wederom
    De goddelijke kracht
    Het zijn…de bron

    Welkom op de nieuwe aarde
    Jij bent, wie jij bent
    Energetisch…met zoveel meerwaarde!

    Vol bewondering heb ik deel genomen aan jouw verhaal.

    Liefs, heel veel liefs mooie, dappere, kwetsbare, spontane Vanessa

    Dankbaar ben ik dat ik jou heb mogen ont-moeten 💃🙌😘

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: